ประวัติความเป็นมา

         ในสมัยกรุงศรีอยุธยา บริเวณที่ตั้งของอำเภอเมืองพัทลุง เคยเป็นที่ตั้งของเมืองศรีชนา มีขุนศรีชนาปลัดเมืองพัทลุงเป็นผู้ปกครอง    
   ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้นปรากฏหลักฐานในจารึกวัดเชตุพนฯ กรุงเทพฯ ว่าเมืองศรีชนาเป็นเมืองหนึ่งขึ้นกับเมืองพัทลุง ต่อมาในสมัย
   พระบาทสมเด็จฯ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวได้ทรงปฏิรูปการปกครองเป็นแบบมณฑลเทศาภิบาล พ.ศ.2439 เมืองพัทลุงแบ่งการปกครอง
   ออกเป็น 3 อำเภอ หรือ 3 แขวง คือ อำเภอกลางเมือง อำเภออุดร อำเภอทักษิณ โดยตัวอำเภอกลางเมืองตั้งอยู่ที่ตำบลลำปำ ตั้งตัวอำเภออยู่ริม
   ทะเลสาบสงขลา ซึ่งขณะนั้นตัวจังหวัดยังตั้งอยู่ที่ตำบลลำปำ ต่อมา พ.ศ.2460 จึงได้เปลี่ยนชื่ออำเภอกลางเมืองเป็นอำเภอลำปำตามชื่อตำบล
   ที่ตั้ง จนกระทั่งปี พ.ศ.2466 พระบาทสมเด็จฯ พระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงมีพระบรมราชานุญาตให้ย้ายที่ตั้งตัวจังหวัดจากตำบลลำปำ
   ไปตั้งที่บ้านวังเนียง ตำบลคูหาสวรรค์ คือตัวจังหวัดในปัจจุบัน อำเภอลำปำจึงย้ายไปตั้งที่ตำบลคูหาสวรรค์ แล้วเปลี่ยนชื่ออำเภอลำปำเป็น
   อำเภอคูหาสวรรค์ ส่วนที่ตั้งอำเภอลำปำเดิมเปลี่ยนเป็นกิ่งอำเภอลำปำขึ้นกับอำเภอคูหาสวรรค์
          จนกระทั่งปี พ.ศ.2481 จึงได้เปลี่ยนชื่ออำเภอคูหาสวรรค์เป็นอำเภอเมืองพัทลุงมาจนทุกวันนี้ เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ.2539
   กระทรวงมหาดไทยได้แบ่งเขตการปกครองอำเภอเมืองพัทลุง โดยแยกตำบลชุมพล ตำบลบ้านนา ตำบลอ่างทอง และตำบลลำสินธุ์ รวม 4 ตำบล จัดตั้งเป็น “กิ่งอำเภอชุมพล” ซึ่งต่อมาได้เปลี่ยนชื่อเป็นกิ่งอำเภอศรีนครินทร์ อำเภอเมืองพัทลุง จากเดิมซึ่งมี 18 ตำบล จึงยังคงเหลือ 14 ตำบล

สภาพทั่วไป

   อำเภอเมืองพัทลุงขึ้นกับจังหวัดพัทลุง มีพื้นที่ประมาณ 427.421 ตารางกิโลเมตร ตั้งอยู่ตอนกลางของจังหวัด ที่ว่าการอำเภอตั้งอยู่ในตำบล
   คูหาสวรรค์ ห่างจากศาลากลางจังหวัดไปทางทิศเหนือประมาณ 200 เมตร
         
อาณาเขต

                 ทิศเหนือ ติดต่อกับอำเภอควนขนุน จังหวัดพัทลุง
                 ทิศใต้ ติดต่อกับอำเภอเขาชัยสนและอำเภอตะโหมด จังหวัดพัทลุง
                 ทิศตะวันออก จดทะเลสาบสงขลา (ตอนใน) หรือเรียกว่า “ทะเลหลวง” แต่ชาวท้องถิ่นนิยมเรียกว่า “ทะเลาสาบลำปำ”
                 ทิศตะวันตก ติดต่อกับกิ่งอำเภอศรีนครินทร์และอำเภอศรีบรรพต จังหวัดพัทลุง
 

หน้าแรก